Συγκεκριμένα, στους δικαιούχους εξωιδρυματικού επιδόματος προστέθηκαν οι πάσχοντες από μυασθένεια – μυοπάθεια με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω, οι έχοντες σοβαρό ακρωτηριασμό σε δύο ή τέσσερα άκρα, οι έχοντες φωκομέλεια που επιφέρει τον ίδιο βαθμό κινητικής αναπηρίας με την προηγούμενη περίπτωση, οι πάσχοντες από σκλήρυνση κατά πλάκας που επιφέρει τετραπληγία ή παραπληγία με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω καθώς και οι έχοντες πλήρη ακρωτηριασμό του ενός άκρου σε ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω.
Από τη χορήγηση του εξωιδρυματικού επιδόματος έχουν, ωστόσο, αποκλειστεί ασφαλισμένοι με σοβαρή αναπηρία άνω του 80% που, σύμφωνα με την ιατρική κρίση - γνωμάτευση της αρμόδιας Επιτροπής των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.), όχι μόνο είναι ανίκανοι για κάθε βιοποριστική εργασία αλλά επίσης χρήζουν βοήθειας και συμπαράστασης άλλου προσώπου. Δηλαδή το επίδομα δε χορηγείται σε περιπτώσεις (όπως οι πάσχοντες από μετωποκροταφική άνοια πολύ προχωρημένου σταδίου με ολική αφασία) οι οποίες λόγω της ανάγκης συνεχούς υποστήριξης συνεπάγονται συχνά πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση για τις οικογένειες των πασχόντων.
Κατόπιν τούτων ερωτάται η κα Υπουργός:
- Εάν και πότε προτίθεται να τροποποιήσει τις σχετικές διατάξεις νόμου προκειμένου οι κρινόμενοι με σοβαρή αναπηρία, ανίκανοι προς κάθε βιοποριστική εργασία και χρήζοντες βοήθειας και συμπαράστασης άλλου προσώπου να δικαιούνται τη χορήγηση του εξωιδρυματικού επιδόματος της παρ. 1 του άρθρου 42 του Ν. 1140/1981.
