Ο βουλευτής Θεσπρωτίας ανέφερε ότι με το νέο σύστημα ο ασθενής θα αποκτά πιο γρήγορα πρόσβαση στις αναγκαίες υπηρεσίες, επιταχύνονται οι χρόνοι της διάγνωσης, της παρέμβασης, της αποθεραπείας και της κοινωνικής επανένταξης ενώ οι νέοι ασθενείς θα εντοπίζονται και θα κατευθύνονται στο σύστημα έγκαιρα και στοχευμένα.

Σημείωσε επίσης ότι η ενιαία ιατρική και νοσηλευτική διοίκηση των υπηρεσιών ψυχικής υγείας δεν υπακούει μόνο με σκοπό να αξιοποιηθούν πιο αποτελεσματικά άνθρωποι, χρήματα, υποδομές και να περιοριστεί ο κατακερματισμός, η έλλειψη ή η αλληλοεπικάλυψη υπηρεσιών, αλλά κυρίως για να μπορεί να έχει ο κάθε ασθενής την κατάλληλη φροντίδα, στον κατάλληλο χρόνο, με τον κατάλληλο τρόπο, από τους κατάλληλους ανθρώπους. «Δεν είναι ένα μοντέλο γραφειοκρατικό και συγκεντρωτικό, αντίθετα, είναι ένα μοντέλο ασθενοκεντρικό και ευέλικτο», είπε χαρακτηριστικά ο Βασίλης Γιόγιακας.

Σχετικά με την επίμαχη διάταξη σχετικά με την αξιοποίηση ιδιωτών γιατρών για έκτακτες ανάγκες δημόσιας υγείας, ο Βασίλης Γιόγιακας υπογράμμισε ότι η «σκόνη» που σηκώθηκε κινδυνεύει να «σκεπάσει» μια συνολική προσπάθεια για την κάλυψη σημαντικών κενών στο ΕΣΥ σε συγκεκριμένες περιοχές, με λύσεις όπως το αυξημένο οικονομικό κίνητρο για τη μετακίνηση γιατρού του ΕΣΥ από την ηπειρωτική χώρα σε νησιωτική περιοχή τους θερινούς μήνες, η δυνατότητα των δήμων να καλύπτουν στέγη, σίτιση αλλά και πρόσθετη οικονομική ενίσχυση, η αύξηση των περιοχών που θεωρούνται άγονες και η σημαντική αύξηση της πρόσθετης αποζημίωσης των γιατρών που υπηρετούν στις άγονες περιοχές. «Αυτή είναι η μάχη που αξίζει να δώσουμε – από κοινού πολιτεία και ιατρική κοινότητα - και που μπορούμε να κερδίσουμε!», ανέφερε ο βουλευτής Θεσπρωτίας στο κλείσιμο της ομιλίας του, το πλήρες κείμενο της οποίας ακολουθεί:

Κύριοι Υπουργοί,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Έχω την εντύπωση ότι ίσως χρειάστηκε η εμπειρία της πανδημίας και των λοκ-ντάουν, για να συνειδητοποιήσουμε οι περισσότεροι πόσο σημαντική είναι η διαχείριση της ψυχικής υγείας.
Και για να αντιληφθούμε τα ζητήματα ψυχικής υγείας, όχι ως κοινωνικό στίγμα, αλλά ως κοινωνική προτεραιότητα.
Ως ένα πολύτιμο αγαθό το οποίο δεν είναι δεδομένο και μπαίνει σε κίνδυνο όταν μεταβάλλονται ξαφνικά ή δραματικά σημαντικές σταθερές της ζωής μας.
Είναι εντυπωσιακό ότι, σε έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 2022, το ποσοστό των νέων Ευρωπαίων που αναφέρουν συμπτώματα κατάθλιψης διπλασιάστηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας και ότι σχεδόν ένας στους δύο νέους αναφέρει ότι δεν καλύπτονται οι ανάγκες περίθαλψης στην ψυχική υγεία.
Τέτοια μεγέθη δίνουν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι το μέτρο του προβλήματος, όπως δείχνουν και το μέτρο της ανάγκης να αποτελεί η διαχείριση της ψυχικής υγείας βασικό πυλώνα της δημόσιας υγείας.

Εδώ και τουλάχιστον δυόμισι δεκαετίες, από τον περίφημο νόμο 2716 του 1999, είναι σε εξέλιξη μια μετάβαση του βάρους από την ασυλικού τύπου περίθαλψη στην κοινοτική φροντίδα, έτσι ώστε ο ψυχικά ασθενής να έχει ευκαιρίες συμμετοχής στην κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική ζωή και μην αποκόπτεται από το οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον.   
Το παρόν νομοσχέδιο έρχεται να προσθέσει έναν ακόμα εξελικτικό κρίκο, φιλοδοξώντας να συμβάλει στην ολοκλήρωση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης.
Ο συνάδελφος εισηγητής Διαμαντής Γκολιδάκης έχει παρουσιάσει διεξοδικά τις προβλέψεις και το σκεπτικό του νομοσχεδίου, όπως και άλλοι ομιλητές.
Από τη μεριά μου θα ήθελα να τονίσω ορισμένα σημεία σχετικά με τα οφέλη που αναμένονται από την εφαρμογή των προβλέψεων για το σύστημα παροχής υπηρεσιών ψυχικής υγείας και αντιμετώπισης των εξαρτήσεων.
Πρώτα απ’ όλα, θα καλύπτονται όλες οι ανάγκες κάθε μίας και κάθε ενός που μπορεί να έχει θέματα ψυχικής υγείας, όσο πιο κοντά στην περιοχή του και με τον πλέον κατάλληλο για την περίπτωση τρόπο.
Με περισσότερες διαθέσιμες και δωρεάν υπηρεσίες.
Ο ασθενής θα αποκτά πιο γρήγορα πρόσβαση στις αναγκαίες υπηρεσίες,  ψυχικής υγείας ενώ επιταχύνονται οι χρόνοι της διάγνωσης, της παρέμβασης, της αποθεραπείας και της κοινωνικής επανένταξης.
Οι νέοι ασθενείς θα εντοπίζονται και θα κατευθύνονται στο σύστημα έγκαιρα και στοχευμένα.
Μειώνονται οι νοσηλείες, κυρίως οι ακούσιες οι οποίες είναι από τα κύρια αρνητικά φαινόμενα σήμερα.
Για πρώτη φορά παιδιά και έφηβοι με αποκλίνουσα και παραβατική συμπεριφορά θα μπορούν να έχουν άλλες επιλογές για την ψυχοκοινωνική τους αποκατάσταση.
Τα ίδια οφέλη ισχύουν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και για τις περιπτώσεις διαχείρισης των εθισμών και των εξαρτήσεων.

Αυτό που αξίζει να σημειωθεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοί, είναι ότι η ενιαία ιατρική και νοσηλευτική διοίκηση των υπηρεσιών ψυχικής υγείας δεν υπακούει μόνο ούτε κυρίως σε μια διοικητική λογική, με σκοπό να αξιοποιηθούν πιο αποτελεσματικά άνθρωποι, χρήματα, υποδομές και να περιοριστεί ο κατακερματισμός, η έλλειψη ή η αλληλοεπικάλυψη υπηρεσιών.
Γίνεται ώστε να μπορεί να έχει ο κάθε ασθενής την κατάλληλη φροντίδα, στον κατάλληλο χρόνο, με τον κατάλληλο τρόπο, από τους κατάλληλους ανθρώπους.
Δεν είναι ένα μοντέλο γραφειοκρατικό και συγκεντρωτικό, όπως ειπώθηκε.
Αντίθετα, είναι ένα μοντέλο ασθενοκεντρικό και ευέλικτο.
Και αυτή η οργανωτική και λειτουργική ενοποίηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν απειλεί ούτε την διαφοροποίηση, ούτε τον πλουραλισμό των θεραπευτικών επιλογών, όπως υποστηρίζεται.
Όπως είπε εξάλλου και ο κύριος Βαρτζόπουλος και είναι ξεκάθαρο στο νομοσχέδιο, υπάρχει επιστημονικό συμβούλιο το οποίο καθορίζει τις δράσεις, τα πρωτοκόλλα λειτουργίας και τους όρους της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης.
Σημαντικό είναι επίσης ότι διασφαλίζονται η εργασία και τα εργασιακά δικαιώματα των επαγγελματιών υγείας των φορέων που θα ενταχθούν στους νέους οργανισμούς, και δίνεται ως κίνητρο η απόκτηση της ειδικότητας Ψυχικής Υγείας σε όλο το νοσηλευτικό προσωπικό που θα πάει στο Εθνικό Δίκτυο Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας.

Με σεβασμό στον χρόνο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να κλείσω με ένα σχόλιο με αφορμή τη διάταξη για τη απασχόληση ιδιωτών στο ΕΣΥ:
Ως μάχιμος καρδιολόγος εδώ και σχεδόν τρεις δεκαετίες μπορώ να πω ότι - με τις εξαιρέσεις που αναπόφευκτα υπάρχουν σε κάθε χώρο - οι γιατροί, ανεξαρτήτως θέσης, έχουμε ανεπτυγμένα και την επαγγελματική ευθύνη, και το εργασιακό ήθος, και την κοινωνική συνείδηση.
Και οι ιδιώτες γιατροί έχουμε δώσει δείγματα αυτής της αντίληψης, τόσο επί πανδημίας όσο και πρόσφατα, όπως συνέβη σε περιοχές όπου τα δημόσια νοσοκομεία έχουν ελλείψεις.
Σε κάθε περίπτωση, η «σκόνη» που σηκώθηκε με αφορμή την επίμαχη διάταξη, κινδυνεύει να «σκεπάσει» μια συνολική προσπάθεια που βρίσκεται σε εξέλιξη για την κάλυψη σημαντικών κενών στο ΕΣΥ σε συγκεκριμένες περιοχές.
Με λύσεις, που όπως είπε και ο Υπουργός, «δουλεύουν» συνεργατικά και συνδυαστικά μπορεί να δώσουν αποτέλεσμα:
Λύσεις όπως το πολύ αυξημένο οικονομικό κίνητρο για τη μετακίνηση γιατρού του ΕΣΥ από την ηπειρωτική χώρα σε νησιωτική περιοχή τους θερινούς μήνες.
Η δυνατότητα των δήμων να καλύπτουν στέγη, σίτιση αλλά και πρόσθετη οικονομική ενίσχυση.
Είναι, ακόμα, η αύξηση των περιοχών που θεωρούνται άγονες και η σημαντική αύξηση της πρόσθετης αποζημίωσης των γιατρών που υπηρετούν στις άγονες περιοχές.
Αυτές είναι οι παρεμβάσεις με τις οποίες πρώτα προσδοκούμε να στηρίξουμε το δημόσιο σύστημα υγείας, σε εκείνες τις περιοχές της χώρας μας που το έχουν περισσότερο ανάγκη.
Αυτή είναι η μάχη που αξίζει να δώσουμε – από κοινού πολιτεία και ιατρική κοινότητα - και που μπορούμε να κερδίσουμε!