Ο βουλευτής Θεσπρωτίας τόνισε πως η τυφλή καταγγελία, ο αρνητισμός και η απόρριψη της αντιπολίτευσης δεν δίνουν στην κοινωνία τις απαντήσεις και τις λύσεις που ζητά και επέκρινε τα κόμματα της αντιπολίτευσης ότι δεν έχουν ούτε πρόγραμμα, ούτε προτάσεις και ότι με τις πράξεις και τις δηλώσεις τους συμβάλουν στον κλονισμό της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς και στο Κράτος Δικαίου. «Το 2025 δεν είναι ούτε 2015, ούτε 2012… Και όσοι περιμένουν ξανά ένα κύμα αγανακτισμένων σε πλατείες, το οποίο θα καβαλήσουν για να βγουν στην επιφάνεια, φοβάμαι ότι θα απογοητευτούν.», είπε ο Βασίλης Γιόγιακας.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας:
Κύριοι Υπουργοί,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Θυμούμενος την τελευταία πρόταση δυσπιστίας που συζητήθηκε τέτοια εποχή πέρυσι – πάλι με αφορμή το δυστύχημα των Τεμπών, δεν μπορώ παρά να πω ότι κάποιοι επαναλαμβάνουν τον εαυτό τους, και πάλι χωρίς επιτυχία.
Και ότι για τα οποία τότε επικρίναμε την αντιπολίτευση συνολικά, ισχύουν και σήμερα.
Δεν θέλει άλλωστε και ιδιαίτερη πολιτική φαντασία για να τα διακρίνει κανείς.
Βλέπουμε πάλι την προσπάθεια να μετατραπεί ένα εθνικό πένθος και ένα πάνδημο αίτημα, σε αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης.
Βλέπουμε δηλώσεις γεμάτες αντιφάσεις, όπου, από τη μία, κάποιοι κόπτονται για τη Δικαιοσύνη και την ανεξαρτησία και, από την άλλη έχουν ήδη βγάλει την ετυμηγορία τους, έχουν από καιρό αποφασίσει τους ενόχους.
Βλέπουμε πάλι να διαβάζουν στοιχεία και πορίσματα με τον τρόπο που τους βολεύει.
Και βλέπουμε, στο βωμό των εντυπώσεων και του οφέλους που νομίζουν ότι έχουν, να υιοθετούν και να διαδίδουν διάφορες θεωρίες και ανακρίβειες.
Όσοι όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι λένε και κάνουν όλα αυτά, δεν αντιλαμβάνονται ένα πράγμα:
ότι δηλητηριάζουν το κοινωνικό κλίμα, με συνέπειες που δεν έχουν υπολογίσει!
Δεν αντιλαμβάνονται ότι οι πράξεις και οι δηλώσεις τους συμβάλουν στον κλονισμό της εμπιστοσύνης των πολιτών στο κράτος δικαίου και τους θεσμούς του.
Δεν αντιλαμβάνονται ότι με τη στάση τους αυτή γίνονται μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης, όπως νομίζουν.
Δεν αντιλαμβάνονται ότι, όταν αμφισβητούν την ανεξαρτησία των εξουσιών και είναι καχύποπτοι προς τη Δικαιοσύνη και τους λειτουργούς της, στην ουσία πριονίζουν το κλαδί στο οποίο κάθεται η κοινοβουλευτική δημοκρατία μας.
Δεν συνειδητοποιούν ότι το καλλιεργείς ή να τροφοδοτείς τον διχασμό, την πόλωση και τον φανατισμό, σπέρνεις ανέμους για να θερίσεις θύελλες!
Ασφαλώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό δεν περιμένω να το καταλάβουν τα κόμματα που βλέπουν την ευκαιρία τους μέσα από την κοινωνική αναστάτωση.
Περίμενα όμως ή έπρεπε να το καταλαβαίνουν τουλάχιστον όσα κόμματα έχουν κυβερνήσει και θα ήθελαν να ξανακυβερνήσουν…
Αλλά το 2025 δεν είναι ούτε 2015, ούτε 2012…
Και όσοι περιμένουν ξανά ένα κύμα αγανακτισμένων σε πλατείες, το οποίο θα καβαλήσουν για να βγουν στην επιφάνεια, φοβάμαι ότι θα απογοητευτούν.
Το κόλπο αυτό δεν πιάνει, δεν κόβει εισιτήρια.
Η κοινωνία περιμένει απαντήσεις, περιμένει λύσεις, περιμένει θέσεις.
Και η τυφλή καταγγελία, ο αρνητισμός, η απόρριψη δεν δίνουν στην κοινωνία τις απαντήσεις και τις λύσεις που ζητά.
Καταθέτουν πρόταση δυσπιστίας, δηλαδή ιδανικά θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση.
Και ρωτάω:
Με ποια ατζέντα;
Με ποιο πρόγραμμα;
Με ποιες προτάσεις;
Μέχρι πότε θα καλύπτουν την πολιτική τους γύμνια με παιχνίδια εντυπώσεων;
Και ρωτάω κάτι ακόμα;
Πόσο εθνικά υπεύθυνο είναι να θέλεις να ρίξεις μια κυβέρνηση στη μέση της θητείας της, για να φέρεις το χάος;
Όταν έχουμε μπροστά μας πρωτοφανείς γεωπολιτικές εξελίξεις, με άγνωστες συνέπειες;
Όταν έχουμε καταφέρει η Ελλάδα να έχει αποκτήσει ισχυρή φωνή, με μια κυβέρνηση και έναν Πρωθυπουργό που ακούγονται εκεί που παίρνονται οι αποφάσεις, όπως δείχνουν οι προτάσεις για την κοινή αμυντική θωράκιση της Ευρώπης και για τη μείωση του ενεργειακού κόστους;
Πόσο εθνικά υπεύθυνο είναι να επιδιώκεις την πολιτική αστάθεια, όταν η χώρα κάνει αγώνα δρόμου για να απορροφήσει τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης μέχρι τα μέσα του 2026, και για να τρέξουν στην ώρα τους εκατοντάδες έργα και δράσεις σε όλη τη χώρα;
Σε μια εποχή που παίζονται τόσα πολλά, σε μια τόσο κρίσιμη καμπή για τη χώρα, πόσο υπεύθυνο είναι να θέλεις να ρίξεις μια κυβέρνηση, χωρίς να μπορείς και να έχεις να προτείνεις κάτι για την επόμενη μέρα;
Αν αυτό, κυρίες και κύριοι της αντιπολίτευσης, δεν είναι «πάμε και όπου βγει», τότε τι είναι;
Ακούστε:
η χώρα έχει κυβέρνηση, κυβέρνηση με τετραετή εντολή.
Έχει μια σταθερή κυβέρνηση που δίνει μάχη, σε πολλά και διαφορετικά μέτωπα, για ν’ αλλάξει τη χώρα προς το καλύτερο.
Υπάρχουν αστοχίες και παραλείψεις, που πρώτοι σπεύδουμε να αναγνωρίσουμε και να διορθώσουμε.
Αλλά υπάρχουν και πολλές επιτυχίες, που μέχρι πριν μερικά χρόνια ήταν δύσκολο να φανταστούμε.
Με ορατό, θετικό αντίκρισμα στη ζωή των πολλών.
Από την αναβάθμιση νοσοκομείων και κέντρων υγείας, τις προληπτικές εξετάσεις και τις χιλιάδες προσλήψεις εκπαιδευτικών…
… μέχρι τις χιλιάδες ψηφιακές υπηρεσίες, τα προγράμματα απασχόλησης και στέγασης, και τον ενεργειακό εκσυγχρονισμό νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Είμαστε λοιπόν εδώ, και θέλουμε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για το καλύτερο.
Ακούμε την καλόπιστη κριτική.
Αλλά δεν δεχόμαστε την ανθρωποφαγία.
Ακούμε την κοινωνία που σωστά αναζητεί την αλήθεια και τη Δικαιοσύνη.
Αλλά δεν δεχόμαστε αυτόκλητους δικαστές που μιλούν για Δικαιοσύνη, χωρίς στ’ αλήθεια να νοιάζονται αν θα αποδοθεί Δικαιοσύνη.
Και, είναι η κοινωνία που σίγουρα δεν χρειάζεται ένα πράγμα:
Μια αντιπολίτευση η οποία και δικάζει, και διχάζει!
