Κάποιοι ισχυρίζονται ότι τελικά όλη αυτή η ιστορία της συμμετοχής των γιατρών βουλευτών στο ΕΣΥ ήταν μόνο για τις εντυπώσεις. Τι απαντάτε;

Απ’ όσες περιπτώσεις συναδέλφων γνωρίζω προσωπικά, δεν υπήρχε ούτε ένας που να μην το εννοεί και να μην είναι διαθέσιμος να βοηθήσει. Για μένα ήταν μια αυθόρμητη απόφαση, σκέφτηκα ότι ως μάχιμος γιατρός πρέπει να βοηθήσω όπως μπορώ τους συναδέλφους μου και τους ασθενείς, που αυτή την περίοδο δοκιμάζονται περισσότερο παρά ποτέ.

Στη Βουλή νόσησαν και συνάδελφοί σας. Φοβηθήκατε εσείς;

Δεν μπορώ να πω ότι φοβήθηκα, παρά τις περιπτώσεις συναδέλφων που νόσησαν. Διατήρησα την ψυχραιμία μου και φροντίζω να τηρώ τα βασικά μέτρα προστασίας. Για την ώρα, δόξα τω Θεώ, δεν έχω κάποιο κρούσμα στο στενό μου περιβάλλον.

Πώς είναι η νοσοκομειακή κατάσταση στην πατρίδα σας, τη Θεσπρωτία, σε σχέση με τον κορωνοϊό; Τι σας λένε οι γιατροί συνάδελφοί σας αλλά και οι πολίτες;

Είναι πολύ καλύτερη σε σχέση με τις περισσότερες περιοχές της χώρας μας, λόγω και των περιορισμένων κρουσμάτων. Ευτυχώς, τους τελευταίους μήνες το νοσοκομείο αλλά και άλλες δομές υγείας της Θεσπρωτίας έχουν ενισχυθεί σε προσωπικό, και αυτό αναγνωρίζεται από τους συναδέλφους, που με επαγγελματισμό και ζήλο δίνουν τη μάχη στην πρώτη γραμμή. Είναι σημαντικό, επίσης, ότι μπορέσαμε να στήσουμε και Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας στο νοσοκομείο της περιοχής μας.

Τελικά, ξέρουμε όλη την αλήθεια για την πραγματική έκταση της μόλυνσης στην κοινότητα;

Υπάρχει ένα και μόνο σύστημα σύστημα καταγραφής κρουσμάτων, το Εθνικό Μητρώο Covid-19, που έχουν στη διάθεσή τους οι επιστήμονες και στο οποίο βασίζεται η έκθεση επιδημιολογικής επιτήρησης, που δημοσιεύεται καθημερινά στο site του ΕΟΔΥ. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ή δεν μπορεί να αξιοποιηθούν και άλλα στοιχεία, άλλες μέθοδοι, που βοηθούν στην εκτίμηση της επιδημιολογικής εικόνας, όπως είναι η μέτρηση των ιικών φορτίων στα αστικά λύματα.

Όλο αυτό το ψυχολογικό ζόρι των πολιτών από τις καραντίνες και τον φόβο της μόλυνσης μπορεί να ραγίσει τις καρδιές τους; Το βλέπετε γύρω σας να συμβαίνει αυτό;

Ναι, υπάρχουν άλλωστε ήδη μελέτες στις οποίες καταγράφονται διάφορες ψυχολογικές επιπτώσεις από τα περιοριστικά μέτρα αλλά και γενικότερα από τις αλλαγές που έχει επιφέρει η πανδημία στις ζωές μας. Και ο ίδιος εισπράττω την αβεβαιότητα, το άγχος, την ανησυχία αρκετών συνανθρώπων μου για όσα συμβαίνουν τους τελευταίους μήνες. Εύχομαι και ελπίζω, με την προοπτική του εμβολίου, τα συναισθήματα αυτά να δώσουν τη θέση τους στην ελπίδα και την αισιοδοξία…

Άργησαν πολύ τα μέτρα και φτάσαμε σε «κλειστά Χριστούγεννα». Είναι δυνατόν Χριστούγεννα με κλειστή εστίαση;

Και όμως, ισχύει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, όπως στη Γερμανία, στην Αγγλία, τη Γαλλία, στο Βέλγιο, στη Δανία… Κοιτάξτε, είναι εξαιρετικά δύσκολο να συγκεραστούν δύο πράγματα που έως έναν βαθμό είναι αντιφατικά μεταξύ τους. Βάζοντας μπροστά το υπέρτατο αγαθό της υγείας, καλούμαστε, μετά το Πάσχα, να περάσουμε ακόμα μία μεγάλη γιορτή όχι όπως θα θέλαμε, με την προσμονή να είναι η τελευταία φορά.

Πώς θα αντεπεξέλθει η κυβέρνηση στις τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις που θα έχει και αυτό το δεύτερο lockdown στις ζωές των πολιτών;

Κυρίως, με δύο τρόπους: Ο ένας είναι στηρίζοντας αυτούς που πλήττονται και ο άλλος δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για δυναμική ανάπτυξη τα αμέσως επόμενα χρόνια. Ήδη η στήριξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων μετά την πανδημία έχει κοστίσει τουλάχιστον 24 δισεκατομμύρια ευρώ. Και θα έχει και συνέχεια, για όσο διάστημα απαιτηθεί, και μέσα στο 2021, έχοντας προβλεφθεί μεταξύ άλλων 7 δισεκατομμύρια ευρώ για τον σκοπό αυτό. Παράλληλα υπάρχουν και είναι προς έγκριση καλοδουλεμένες προτάσεις για την αξιοποίηση των 32 δισεκατομμυρίων του Ταμείου Ανάκαμψης και των άλλων 40 δισεκατομμυρίων που θα διατεθούν μέσα από το ΕΣΠΑ και την Κοινή Αγροτική Πολιτική τα επόμενα έξι χρόνια. Παρά τις πρωτοφανείς συνθήκες, προχωράμε σε όλες εκείνες τις μεγαλύτερες και μικρότερες αλλαγές που προετοιμάζουν τη δυναμική άνοδο της οικονομίας, τις επενδύσεις, τις περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας και το πώς τα οφέλη τους θα μοιραστούν στους πολλούς.

Τι θέση παίρνετε για τη γονική συνεπιμέλεια σε περιπτώσεις διαζυγίων;

Αν και δεν είμαι ειδικός, συμφωνώ με τον Συνήγορο του Πολίτη, που είναι υπέρ της αρχής ότι «ο γάμος ή η συμβίωση μπορεί να διαλυθούν, ο γονικός ρόλος όμως υπάρχει για μια ζωή». Χωρίζουν οι γονείς μεταξύ τους, όχι το παιδί από τους γονείς. Γενικά θα έλεγα ότι ο νόμος πρέπει να εκφράζει τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, με την απαραίτητη ευελιξία που επιβάλλεται από την ιδιαιτερότητα της κάθε περίπτωσης.

Διαβάζω στο βιογραφικό σας ότι γεννηθήκατε στη Γερμανία. Μετανάστες οι γονείς; Δύσκολα χρόνια;

Δύσκολα χρόνια, με αγωνίες και ελπίδες. Πήγαμε εκεί για να καζαντίσουμε, που λένε… Εγώ γεννήθηκα στη Γερμανία και δεκαοκτώ μηνών με έφεραν οι γονείς μου στην Ελλάδα, να μείνω με τους παππούδες. Οι γονείς έπρεπε να επιστρέψουν, γιατί οικονομικά δεν μπορούσαμε να αντεπεξέλθουμε στο χωριό. Οι παππούδες μου με μεγάλωσαν με πολλή αγάπη, αναπληρώνοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την απώλεια των γονέων μου μέχρι τα έντεκα χρόνια μου. Όμως, να σας πω την αλήθεια, είχα πάντοτε μέσα μου μια πίκρα που με άφησαν έως τα 11 μόνο μου.
Στο χωριό ήταν δύσκολα. Ακόμη και το φως δεν είχε έρθει στην περιοχή μας. Ζούσαμε με τα κεριά. Όμως, τα πρώτα μου βήματα τα έζησα δίπλα στον παππού μου ως κτηνοτρόφος μέσα στα μαντριά και στα χειμαδιά. Αυτό μού έδωσε πολλά εφόδια για τη συνέχεια της ζωής μου. Από τον παππού μου, τον Σταύρο Βρακά, έμαθα, εκτός από κτηνοτροφία, και πολιτική, καθώς εκείνος ήταν ισχυρός κομματάρχης στην περιοχή μας. Από εκεί κόλλησα το μικρόβιο της πολιτικής.

Η Ιατρική πώς προέκυψε;

Θα σας φανεί παράδοξο, αλλά αγάπησα τους γιατρούς από τα… εμβόλια. Όταν με πήγαιναν να κάνω εμβόλιο οι παππούδες μου, έβλεπα τους γιατρούς και τους θαύμαζα. Έλεγα μέσα μου ότι «θα γίνω γιατρός», όπως και έγινε.

Ξέρω ότι έχετε σώσει ανθρώπους σε τυχαία περιστατικά. Πείτε μου πόσους;

Πρέπει να είναι πάνω από 10. Πράγματι, έχουν συμβεί τέτοια περιστατικά σε γάμους, εκδηλώσεις, τοπικά πανηγύρια, ακόμη και μέσα σε αεροπλάνα. Χρειάστηκε, θυμάμαι, να επέμβω σε ένα καρδιακό επεισόδιο εν ώρα πτήσης. Πήγαινα σε ένα επαγγελματικό ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, όταν μέσα στο αεροπλάνο ένας επιβάτης έχασε τις αισθήσεις του παρουσιάζοντας συγκοπτικό επεισόδιο. Αμέσως πετάχτηκα στο μπροστινό κάθισμα και του παρείχα τις πρώτες βοήθειες. Ήταν ένας νέος άνθρωπος, που σε διαφορετική περίπτωση κανείς δεν ξέρει τι τύχη θα είχε. Ευτυχώς, όμως, στάθηκε τυχερός και όλα πήγαν καλά. Άλλη περίπτωση που θυμάμαι είναι ενός 50χρονου στα Σύβοτα, που, μέχρι να τον σώσω, έκανε δέκα επεισόδια ανακοπών… Ζει ακόμη και είναι μια χαρά. Το ίδιο και ένας 45χρονος στο γήπεδο της Ηγουμενίτσας, που ήταν σχεδόν νεκρός για μία ώρα και τελικά σώθηκε.

Τη δική σας καρδιά τι τη ραγίζει ή τι θα τη ράγιζε ενδεχομένως:

Τη ραγίζει ο ανθρώπινος πόνος και το αίσθημα ότι πολλές φορές θέλεις, αλλά δεν μπορείς να βοηθήσεις.

Πού θα περάσετε τα Χριστούγεννα; Τι οικογένεια έχετε;

Με την οικογένειά μου στην Ηγουμενίτσα. Μάλιστα, θα επιδιώξω να έχω εφημερία για να είμαι κοντά στον κόσμο που έχει ανάγκη. Είμαι παντρεμένος με τη Νάνσυ και έχουμε τον 19χρονο Νικόλα, που σπουδάζει Ιατρική στη Λευκωσία, και τη 17χρονη Λαμπρινή, μαθήτρια της Β’ λυκείου, που κι εκείνη θέλει να περάσει στην Ιατρική στα Γιάννενα.

Σε ποιο τραγούδι σηκώνεστε και χορεύετε;

Χορεύω δημοτικά στα πανηγύρια των χωριών τα καλοκαίρια. Μου αρέσει το τραγούδι «Συ που σέρνεις τον χορό όμορφο παλίκαρο».