Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο αγροτικός κόσμος είναι πραγματικά, είναι αληθινά, είναι εκρηκτικά. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό.

Αυτά είχε πει πριν από μερικές εβδομάδες ο Πρωθυπουργός κατά την κορύφωση των αγροτικών κινητοποιήσεων. Το ερώτημα, όμως, είναι: Τι κάνει η Κυβέρνηση, για να δώσει λύσεις σ’ αυτά τα προβλήματα; Τι κάνει, για να δώσει ανάσα στο εισόδημα των αγροτών; Τι κάνει, για να μειώσει το κόστος της αγροτικής παραγωγής, που κάνει ασύμφορη την αγροτική απασχόληση και οδηγεί σε εγκατάλειψη της γεωργίας;

Επιστρέψτε μου για αρχή δύο σύντομα σχόλια για τη νομοθετική διαδικασία.

Είναι θετικό ότι, σε σχέση με την αρχική μορφή του νομοσχεδίου που δόθηκε σε δημόσια διαβούλευση, διορθώθηκαν ορισμένες ατέλειες που είχαμε επισημάνει.

Στο πρώτο μέρος για παράδειγμα, η σύνθεση του Εθνικού Συμβουλίου Επιλογής Διοίκησης έγινε πιο συμβατή με το επίπεδο των υποψηφίων και παρέχει περισσότερες εγγυήσεις ανεξαρτησίας.

Επίσης, δόθηκε η δυνατότητα να είναι υποψήφια και στελέχη του ιδιωτικού τομέα, τουλάχιστον για τις θέσεις εκτελεστικών καθηκόντων σε εποπτευόμενα νομικά πρόσωπα δημόσιου και ιδιωτικού δικαίου.

Από την άλλη, είδαμε για άλλη μια φορά να μπαίνουν «από το παράθυρο», ως πέμπτο μέρος, διατάξεις που δεν είχαν τεθεί στη δημόσια διαβούλευση και δεν έχουν σχέση με το αντικείμενο του νομοσχεδίου.

Χωρίς τεκμηρίωση, χωρίς κοστολόγηση και, σε ορισμένες περιπτώσεις, παράνομες και αντισυνταγματικές.

Δυστυχώς, επειδή η πρακτική αυτή έχει γίνει κοινός τόπος για τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δεν μας προκαλεί ούτε έκπληξη, ούτε απορία…