Εμείς ως Νέα Δημοκρατία αναγνωρίσαμε κατά τη συζήτηση στις Επιτροπές ότι η πρόθεση του νομοθέτη είναι σωστή: να αποκεντρωθεί το σημερινό μοντέλο διοίκησης, να αποκτήσουν οι Τομεακές Επιτροπές αποφασιστικές αρμοδιότητες, να έχουν λόγο στις αποφάσεις οι λήπτες των υπηρεσιών και οι οικογένειές τους, αλλά και να προστατευθούν τα δικαιώματα των ψυχικά ασθενών.
Μολαταύτα, ύστερα από τέσσερις συνεδριάσεις στην Επιτροπή και συζητήσεις με επαγγελματίες της ψυχικής υγείας καταλήγουμε σε δύο συμπεράσματα: Το πρώτο είναι ότι το νέο σύστημα δύσκολα θα δουλέψει, γιατί δεν θεραπεύει ικανοποιητικά τις σημερινές αδυναμίες. Οι Τομεακές Επιτροπές μαζί με τις Περιφερειακές Διοικήσεις Τομέων και τα Περιφερειακά Διατομεακά Συμβούλια φτιάχνουν ένα πολυπρόσωπο και πολυεπίπεδο σύστημα διοίκησης. Ο κύριος λόγος είναι ότι δεν υπάρχει το ανθρώπινο δυναμικό για να στελεχώσει όλες τις προβλεπόμενες θέσεις σε όλα τα όργανα διοίκησης. Θυμίζω ότι στο παρελθόν εκδόθηκαν τέσσερις προσκλήσεις ενδιαφέροντος για τη στελέχωση των Τομεακών Επιτροπών, στις οποίες η ανταπόκριση ήταν τελικά περιορισμένη. Δεν θεωρούμε, άλλωστε, τυχαίο ότι δεν δίνεται κάποια ρητή προθεσμία για τη συγκρότησή τους. Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι για τους οποίους το νέο σύστημα διοίκησης κινδυνεύει να αποτελέσει «πουκάμισο αδειανό»: Είναι ότι δεν διασφαλίζεται η γραμματειακή και διοικητική υποστήριξη των Τομεακών Επιτροπών. Αυτό σήμερα είναι από τα πιο σοβαρά προβλήματα.
Επίσης, σε πολλούς τομείς ψυχικής υγείας δεν υπάρχουν ούτε σύλλογοι οικογενειών ούτε οργανωμένοι λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας, άρα δεν εκπροσωπούνται επί της ουσίας στα όργανα διοίκησης.
Το δεύτερο συμπέρασμα, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, είναι ότι αφήνονται απέξω θέματα που κανονικά έπρεπε να είναι στο επίκεντρο μιας διοικητικής μεταρρύθμισης στην ψυχική υγεία. Λείπουν πολιτικές στήριξης των καταπονημένων, λόγω ελλείψεων, επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Λείπει ένας μηχανισμός αξιολόγησης των δομών και των υπηρεσιών ψυχικής υγείας που θα έπρεπε να είναι από τους βασικούς σκοπούς της διοίκησης. Απουσιάζει ένα πλαίσιο οργάνωσης και πιστοποίησης συλλόγων οικογενειών των ψυχικά ασθενών.
Γενικά θα έλεγε κανείς ότι η Κυβέρνηση ξεκινά μια υποτίθεται μεταρρύθμιση της ψυχικής υγείας από το λάθος σημείο. Θα περίμενε κανείς να προηγηθεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο με στόχο τη βελτίωση των δομών και των υπηρεσιών ψυχικής υγείας κι έπειτα -ή έστω μέσα σε αυτό- να ασχοληθεί με το σύστημα διοίκησης. Είναι σαν να ξεκινάς να φτιάχνεις ένα σπίτι από τη στέγη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αντίθεση με το πρώτο Κεφάλαιο για την ψυχική υγεία, είμαστε θετικοί για το νέο πλαίσιο των Κέντρων Εμπειρογνωμοσύνης σπανίων και πολύπλοκων νοσημάτων. Με το προτεινόμενο θεσμικό πλαίσιο η ελληνική νομοθεσία ευθυγραμμίζεται, θα λέγαμε, με τις σχετικές ευρωπαϊκές οδηγίες και με τα πρότυπα που ισχύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ξεκαθαρίζεται, μεταξύ άλλων, ποιες μονάδες υγείας μπορούν να είναι Κέντρα Εμπειρογνωμοσύνης και με ποιες διαδικασίες και κριτήρια μπορούν να πιστοποιηθούν ως τέτοια.
Θεωρούμε, επίσης, σωστό το ότι όλα τα Κέντρα Εμπειρογνωμοσύνης που λειτουργούν σήμερα προβλέπεται να επαναξιολογηθούν σύμφωνα με τα νέα κριτήρια. Σημαντική είναι και η δυνατότητα που δίνεται στα Κέντρα αυτά να δημιουργήσουν δίκτυα συνεργασίας στη χώρα μας, αλλά και να ενταχθούν στα αντίστοιχα ευρωπαϊκά δίκτυα αναφοράς. Το γεγονός μάλιστα ότι διαγνωστικά εργαστήρια θα μπορούν να αναγνωριστούν ως εξειδικευμένα διαγνωστικά κέντρα σπάνιων και πολύπλοκων νοσημάτων θα επιταχύνει τη διάγνωση ασθενών με σπάνιες παθήσεις.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο τρίτο Κεφάλαιο και στο τρίτο τμήμα του νομοσχεδίου έχουμε, κατά την προσφιλή τακτική της Κυβέρνησης, διάφορες ετερόκλητες διατάξεις, που είναι περίπου το 50% των συνολικών άρθρων. Με τις περισσότερες από αυτές επιχειρείται να αντιμετωπιστούν διάφορα θέματα που είχαν προκύψει στην πράξη τα προηγούμενα χρόνια, να διορθωθούν αοριστίες και νομικά κενά. Εμείς θα υπερψηφίσουμε τα περισσότερα από αυτά. Θα σταθώ επομένως σε ορισμένες διατάξεις για τις οποίες στις συνεδριάσεις της Επιτροπής έχουμε εκφράσει τη διαφωνία ή την επιφύλαξή μας.
Στο άρθρο 25 οι γιατροί χωρίς ειδίκευση, με πιστοποιητικό γενικής ιατρικής, που είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, εντάσσονται στο ΕΣΥ χωρίς να λαμβάνουν την ειδικότητα του γενικού γιατρού. Αυτό που μένει να δείτε, κύριε Υπουργέ, είναι και η ένταξη των ανειδίκευτων γιατρών πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, που υπηρετούν σε μονάδες του ΠΕΔΥ σε παραμεθόριες περιοχές για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια, αλλά δεν διαθέτουν πιστοποιητικό γενικής ιατρικής. Αν και είπαμε στις Επιτροπές ότι θα απαλειφθεί τελείως ο όρος «γενικής ιατρικής» στο άρθρο 25, ενώ στο νομοσχέδιο, όπως βλέπουμε, ήρθε και ο όρος «γενικής ιατρικής».
Περιμένουμε, λοιπόν, να διορθωθεί, καθώς επίσης να προβλέψουμε και για αυτούς τους δέκα οι οποίοι δεν έχουν καν το πιστοποιητικό γενικής ιατρικής.
Από τη στιγμή, λοιπόν, που δεν τίθεται πια θέμα ειδικότητας γενικού γιατρού, πιστεύουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο να επεκταθεί το κεκτημένο δικαίωμα σε αυτούς τους ελάχιστους γιατρούς που, όπως σας είπα, είναι περίπου δέκα.
Με το άρθρο 26 δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία στους γιατρούς του πρώην ΙΚΑ που έχουν προσφύγει στα δικαστήρια να ενταχθούν στο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας ως γιατροί πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, αφού προηγουμένως κλείσουν τα ιδιωτικά τους ιατρεία και παραιτηθούν και από την άσκηση αγωγής-προσφυγής ή ενδίκου μέσου.
Επιμένουμε ότι η ρύθμιση που προωθείτε είναι αντισυνταγματική, πρώτα από όλα γιατί παραβιάζεται η αρχή της ισότητας. Έχουμε περιπτώσεις με ίδια νομικά και πραγματικά χαρακτηριστικά που αντιμετωπίζονται διαφορετικά.
Είναι περίπου χίλιοι επτακόσιοι γιατροί του πρώην ΙΚΑ-ΕΟΠΥΥ, που δεν καλύπτονται από τη διάταξη, καθώς δεν προσέφυγαν στα δικαστήρια και επέλεξαν να παραιτηθούν από το ΕΣΥ. Μετά είναι περίπου τριακόσιοι πενήντα από τους υπόλοιπους χίλιους γιατρούς, που καλύπτονται από προσωρινή δικαστική προστασία και εκκρεμεί γι’ αυτούς οριστική απόφαση. Είναι και εκείνοι που έχουν μεν προσφύγει στη Δικαιοσύνη, αλλά περιμένουν να εκδικαστεί η υπόθεσή τους. Έχουμε, δηλαδή, γιατρούς τριών ταχυτήτων.
Το άλλο πρόβλημα συνταγματικότητας είναι ότι παραβιάζεται η αρχή της διάκρισης των λειτουργιών, καθώς γίνεται παρέμβαση του νομοθέτη σε εκκρεμείς δίκες.
Ζητάτε, κύριε Υπουργέ, από τους γιατρούς που έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη να παραιτηθούν -και μάλιστα με την υπογραφή τους- του δικαιώματος της έννομης προστασίας. Εμείς δεν μπορούμε να συναινέσουμε σε μία τέτοια λύση. Αν θέλετε να δώσετε μία δεύτερη ευκαιρία για πλήρη και αποκλειστική απασχόληση, αυτή πρέπει να αφορά όλους τους απολυμένους, είτε προσέφυγαν στο δικαστήριο είτε όχι, είτε έχουν προσωρινές αποφάσεις και διαταγές είτε δεν έχουν.
Στο άρθρο 29, για τις μεταθέσεις των γιατρών του ΕΣΥ, είδαμε ότι ο κύριος Υπουργός δεν προχώρησε σε βελτιώσεις που θα μείωναν τον κίνδυνο να προκύψουν νέα κενά στις άγονες περιοχές, παρόλο που όντως δείξατε μία θετική διάθεση, αφού το εξάμηνο το κάνατε χρόνο και όπως είπατε, να μπορεί ο γιατρός να έρχεται στις μεγάλες υγειονομικές περιφέρειες και να τοποθετείται ανάλογα με τις ανάγκες που υπάρχουν. Φοβούμαστε όμως ότι με αυτή τη διάταξη θα ερημωθούν τα περιφερειακά νοσοκομεία.
Περνάω τώρα στο άρθρο 48. Με αυτό δίνονται στην Ανώνυμη Εταιρεία Μονάδων Υγείας, την ΑΕΜΥ, διευρυμένες αρμοδιότητες. Μεταξύ των άλλων η ΑΕΜΥ αναλαμβάνει τη λειτουργία μονάδων ψυχικής υγείας ιδιωτικού δικαίου. Παρέχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ψυχοκοινωνική υποστήριξη σε δομές μεταναστών και προσφύγων, επιμορφώνει και εκπαιδεύει επαγγελματίες υγείας.
Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι με τη διεύρυνση επεκτείνεται και ο ρόλος του Υπουργείου Υγείας σε θέματα που έχει εκχωρήσει στον ιδιωτικό τομέα. Έχει άραγε η ΑΕΜΥ την τεχνογνωσία να κάνει τη δουλειά στο προσφυγικό καλύτερα από τις διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται ήδη;
Το δεύτερο σχόλιο είναι ότι, καθώς δεν υπάγεται στο δημόσιο λογιστικό και δεν έχει προληπτικό έλεγχο δαπανών, μπορεί να αξιοποιηθεί είτε για λόγους δημοσίου συμφέροντος είτε για διαφόρων ειδών εξυπηρετήσεις, δηλαδή ως όχημα αναθέσεων συμβάσεων έργου ή μίσθωσης έργου αορίστου χρόνου, κατά παρέκκλιση κάθε διαδικασίας.
Γνωρίζετε, κύριε Υπουργέ, ότι τα όρια μεταξύ ευελιξίας και αυθαιρεσίας είναι λεπτά και έχουμε λόγους να είμαστε καχύποπτοι, γιατί αυτή η Κυβέρνηση δεν μας έχει δώσει τα καλύτερα δείγματα.
Να δώσω μόνο ένα παράδειγμα που αφορά την ευθύνη λειτουργίας ιδιωτικών μονάδων ψυχικής υγείας από την ΑΕΜΥ για να μην μείνουν οι ασθενείς τους χωρίς περίθαλψη. Η στελέχωση των μονάδων αυτών θα γίνεται με ετήσιες συμβάσεις για τις οποίες θα αποφασίζει ο διορισμένος πρόεδρος της ΑΕΜΥ και οι οποίες, μετά τη λήξη τους, μπορούν να ανανεώνονται πάντοτε από τον εκάστοτε πρόεδρο, πάλι κατά παρέκκλιση κάθε άλλης ειδικής ή γενικής διάταξης. Προβλέπετε μάλιστα και την απόσπαση προσωπικού του δημοσίου τομέα προς την ΑΕΜΥ, δηλαδή από τις δομές και υπηρεσίες που έχουν σοβαρές ελλείψεις προσωπικού.
Με το άρθρο 49 η Κυβέρνηση έρχεται να καταργήσει τη δυνατότητα συμμετοχής φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα και ενώσεων του ιδιωτικού τομέα στο μετοχικό κεφάλαιο της Εταιρείας Συστήματος Αμοιβών Νοσοκομείων, της ΕΣΑΝ ΑΕ.
Ο κύριος Υπουργός έχει αναφερθεί σε ένα σχέδιο αποϊδιωτικοποίησης χωρίς να δώσει όμως έναν πειστικό λόγο, δηλαδή η κατανομή των δαπανών για τα νοσήλια θα είναι δικαιότερη όταν το Δημόσιο θα έχει το 100% των μετοχών αντί τουλάχιστον του 51%, αφού πάλι οι εκπρόσωποι του ελληνικού Δημοσίου θα μπορούν να αποφασίζουν κατά πλειοψηφία, γιατί το ενδιαφέρον ασφαλιστικών ταμείων και ασφαλιστικών εταιρειών στη διαμόρφωση του συστήματος αμοιβών των νοσοκομείων δεν είναι επαρκής λόγος για τη συμμετοχή τους στο εταιρικό κεφάλαιο μιας ανώνυμης εταιρείας του Δημοσίου.
Λέτε, επίσης, ότι οι ιδιωτικοί φορείς θα έχουν πρόσβαση στα αρχεία νοσηλείας και κόστους θεραπείας ασφαλισμένων και νοσοκομείων.
Από πότε η μετοχική σχέση σημαίνει υποχρεωτική πρόσβαση σε στοιχεία που απορρέουν από τη δραστηριότητα μιας ανώνυμης εταιρείας; Το μόνο που ομολογείτε είναι ότι δεν μπορείτε να εγγυηθείτε την προστασία ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων των πολιτών. Δυστυχώς, αυτή η αποϊδιωτικοποίηση, όπως τη λέτε, μάλλον υποκινείται από τη ροπή σας στον κρατισμό και την «αλλεργία» στον ιδιωτικό τομέα.
Στο άρθρο 53 προβλέπεται η δυνατότητα να παίρνει το προσωπικό του ΕΟΦ ετήσιο κίνητρο απόδοσης ύψους 700.000 ευρώ περίπου. Καταλαβαίνουμε ότι είναι μία κίνηση μισθολογικής εξομοίωσης υπαλλήλων του ΕΟΦ, που μετατάχθηκαν πρόσφατα, με παλαιότερους υπαλλήλους. Γνωρίζοντας, όμως, τις ελλείψεις στην υγεία σε προσωπικό, εξοπλισμό και αναλώσιμα, αναρωτιόμαστε μήπως θα ήταν προτιμότερο το πλεόνασμα αυτό να επέστρεφε πίσω σε επενδύσεις στην υγεία.
Σχετικά τώρα με το άρθρο 54 για την ηλεκτρονική διασύνδεση των ιατρικών συλλόγων, υπάρχουν δύο ζητήματα που συνδέονται μεταξύ τους.
Κύριε Υπουργέ, στις Επιτροπές καλοπροαίρετα το συγκεκριμένο άρθρο το δεχθήκαμε όλοι χωρίς καμία συζήτηση. Στην πορεία, όμως, δεχθήκαμε πολλά τηλεφωνήματα από τους κατά τόπους ιατρικούς συλλόγους, οι οποίοι εξέφρασαν τη διαφοροποίησή τους στη συγκεκριμένη διάταξη, γιατί υπάρχει ο φόβος ότι με τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, προκειμένου να δίνεται το πιστοποιητικό ορθής άσκησης, σιγά σιγά μπορεί να εντείνεται και η ταλαιπωρία των γιατρών, καθώς θα πρέπει να προσέρχονται σε κεντρική υπηρεσία.
Ταυτόχρονα, πρέπει να πούμε ότι είναι μέλη των κατά τόπους ιατρικών συλλόγων της χώρας και όχι του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου. Και αντιλαμβανόμαστε ότι μπορεί να δημιουργηθεί μία πρόσθετη γραφειοκρατία, να αυξάνεται το διοικητικό φορτίο και πιθανότατα να απαιτείται η φυσική παρουσία του γιατρού στην Αθήνα. Είναι πολύ πιο λειτουργικό η πράξη αυτή να γίνεται αποκεντρωμένα.
Ως προς τα δύο τελευταία τμήματα των άλλων διατάξεων, αυτά για τη σύσταση πανελλήνιου συλλόγου οδοντοτεχνιτών και πανελλήνιου συλλόγου εργοθεραπευτών, είμαστε θετικοί.
Πριν κλείσω, θα ήθελα να κάνω μερικά σύντομα σχόλια για τις δύο υπουργικές τροπολογίες, οι οποίες συζητήθηκαν και στην Επιτροπή. Για τις άλλες επιφυλασσόμαστε να τοποθετηθούμε στη συνέχεια.
Ξεκινάω με την υπ’ αριθμόν 945/58 τροπολογία, για τους εγγεγραμμένους στον ΟΑΕΔ, που έγινε άρθρο 94 στο νομοσχέδιο. Δίνεται η δυνατότητα ένταξης σε ειδικά προγράμματα απασχόλησης στον δημόσιο τομέα και σε άλλες κατηγορίες ανέργων, εκτός από τους μακροχρόνια άνεργους. Ποιες είναι αυτές οι άλλες κατηγορίες και γιατί δεν προσδιορίζονται;
Στη συνέχεια περιορίζεται ο ρόλος του ΑΣΕΠ στον έλεγχο νομιμότητας των προσλήψεων εποχικού προσωπικού σε δήμους, περιφέρειες ή άλλες δημόσιες υπηρεσίες σε εκτέλεση προγραμμάτων του ΟΑΕΔ, χωρίς να δίνεται κάποια αιτιολόγηση.
Θεωρούμε ότι οι διαδικασίες ΑΣΕΠ πρέπει να ακολουθούνται, ακόμα και όταν πρόκειται για εποχικό προσωπικό. Διαφορετικά, μας δίνετε κάθε δικαίωμα να σας κατηγορήσουμε ότι δημιουργείτε έναν ακόμα μηχανισμό κομματικών εξυπηρετήσεων.
Η τροπολογία 949/60 για συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά θέματα, το νέο άρθρο 97, πιστοποιεί για άλλη μια φορά την αποτυχία του νόμου Κατρούγκαλου, ενός νόμου που θυμίζω ότι γονατίζει την πλειονότητα των ελευθέρων επαγγελματιών με υπέρογκες εισφορές, με το 15% αυτών να καλείται να πληρώσει εισφορές πέντε και έξι φορές μεγαλύτερες σε σχέση με πριν.
Το ερώτημα σε ό,τι αφορά τον επανυπολογισμό των συντάξεων είναι τι θα κάνει η Κυβέρνηση μετά το 2020, 2021. Θα υπολογίσει ξανά όλες τις συντάξεις; Αυτό σημαίνει για τους συνταξιούχους νέα αβεβαιότητα για τα επόμενα τέσσερα χρόνια και πιθανότατα νέες περικοπές.
Μήπως θα έχουμε συντάξεις που υπολογίζονται με δύο διαφορετικούς δείκτες, δηλαδή συντάξεις δύο ταχυτήτων;
Με αυτά κλείνω. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που με ακούσατε. Στη συνέχεια θα επανατοποθετηθούμε.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επανέρχομαι για να σχολιάσω τις υπουργικές τροπολογίες, που δεν έχουν ενσωματωθεί στο νομοσχέδιο.
Το γενικό σχόλιο είναι ότι πολλές από αυτές, όπως συνέβη και με τις διορθώσεις του νόμου Κατρούγκαλου, έρχονται να τροποποιήσουν διατάξεις νόμων που ψήφισε αυτή η Κυβέρνηση σχετικά πρόσφατα. Και αυτό είναι νομίζω ενδεικτικό μιας προχειρότητας με την οποία νομοθετεί, κάτι που γίνεται άλλωστε και με τις τροπολογίες, αγαπητέ κύριε Πολάκη.
Ξεκινώ, λοιπόν, με την τροπολογία με γενικό αριθμό 952 και ειδικό 63 για την τεχνική συνδρομή του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στο πλαίσιο της προσφυγικής κρίσης, την οποία και καταψηφίζουμε.
Η υλοποίηση των δράσεων προκαλεί δαπάνες που βαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και όχι τις πιστώσεις του Ταμείου Ασύλου, Μετανάστευσης κι Ένταξης από το οποίο, άλλωστε, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δεν δικαιούται πόρους από το Ταμείο.
Παρεμπιπτόντως, κύριε Υπουργέ, θέλω να μας πείτε γιατί αποσύρατε το άρθρο 51, που μιλάει για το Γραφείο Πρόληψης Ατυχημάτων σε ενδοχώρια ύδατα, κάτι που σχολιάστηκε θετικά από όλες τις παρατάξεις….
… όπως επίσης γιατί αποσύρατε το άρθρο 53, που αφορούσε τη χρηματοδότηση για τον ΕΟΦ.
Σύμφωνα, λοιπόν, με ό,τι ισχύει, η εκτέλεση των έργων και η προμήθεια αγαθών μπορεί να γίνεται με απευθείας αναθέσεις -αναφέρομαι στην τροπολογία 952/63- με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό.
Με την τροπολογία 953/64, την οποία επίσης καταψηφίζουμε, δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα: Γιατί δίνεται η δυνατότητα συμμετοχής υποδιευθυντών στα υπηρεσιακά συμβούλια; Υπάρχει πρόβλημα συγκρότησης υπηρεσιακών συμβουλίων; Γιατί δεν ορίζονται ποιοι υποδιευθυντές, ποιων οργανικών μονάδων από κάθε φορέα μπορούν να συμμετέχουν; Ακόμη, γιατί θέλετε να διευρύνετε τη σύνθεση των υπηρεσιακών συμβουλίων; Υπάρχει πράγματι θέμα αντιπροσωπευτικότητας ή μιλάμε για μια απόπειρα να ελεγχθούν έμμεσα αυτοί κι ενώ μάλιστα πρόκειται να συγκροτηθούν τα υπηρεσιακά συμβούλια το επόμενο διάστημα;
Στην τροπολογία 954/65 μας προβληματίζει η απονομή εξειδίκευσης κλινικής μικροβιολογίας με βάση τη θέση και την προϋπηρεσία. Δεν μας έχετε εξηγήσει, κύριε Υπουργέ, με τρόπο ξεκάθαρο και πειστικό, γιατί το κάνατε. Μας είπατε πριν από λίγο στο ερώτημα του Προέδρου, εάν αυτό υποκρύπτει κάτι. Είπατε για κάποια τρία οργανωμένα κέντρα. Έχουμε αιχμές, λοιπόν, από τον κύριο Πρόεδρο που προεδρεύει αυτήν τη στιγμή. Η θέση μας, λοιπόν, είναι ότι και αυτήν τη διάταξη την καταψηφίζουμε.
Με τη δεύτερη παράγραφο της τροπολογίας 955/66 απαγορεύεται στους κατά τόπους ιατρικούς συλλόγους να εγκρίνουν τη λειτουργία αιμοληπτηρίων που δεν είναι μέσα σε διαγνωστικό εργαστήριο. Πρώτα απ’ όλα, αφαιρείται μια ουσιαστική αρμοδιότητα από τους τοπικούς ιατρικούς συλλόγους, που σε συνδυασμό με τα όσα είπαμε για το άρθρο 54 μπορεί και να ερμηνευθεί και ως προσπάθεια υποβάθμισής τους. Δεύτερον, με την πρόβλεψη αυτή όποιος θέλει να λειτουργήσει αιμοληπτήριο σε γειτονική περιοχή, αναγκάζεται να λειτουργεί σε άλλο διαγνωστικό κέντρο. Η ουσία, όμως, του θέματος είναι πώς μπορούν να αντιμετωπίσουν σε παραμεθόριες περιοχές, σε ακριτικά νησιά τις αιμοληψίες που γίνονταν μέχρι στιγμής. Υπάρχουν άνθρωποι φτωχοί, άνθρωποι που δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε διαγνωστικά κέντρα. Θα έλεγα, λοιπόν, σε αυτές τις απομακρυσμένες περιοχές να υπάρχει δυνατότητα ύπαρξης τόπων αιμοληψιών.
Η τροπολογία 962/70 αποτελεί παραδοχή της αποτυχημένης διαχείρισης του προσφυγικού από την Κυβέρνηση. Χρειάστηκε να περάσει ένας χρόνος από την ψήφιση του ν. 4375/2016 για να αντιληφθεί η Κυβέρνηση ότι πρέπει να ενισχύσει τις ανεξάρτητες επιτροπές προσφύγων. Παρόλα αυτά, και μετά την απόσυρση των διατάξεων για τον ορισμό του διοικητικού διευθυντή της Αρχής Προσφύγων, θα υπερψηφίσουμε τη συγκεκριμένη τροπολογία, γιατί καταλαβαίνουμε ότι οι διαδικασίες πρέπει να κινηθούν με πολύ ταχύτερους ρυθμούς.
Με την τροπολογία 962/70 και συγκεκριμένα με την παράγραφο 2, φορτώνετε τον κρατικό προϋπολογισμό με άγνωστη σε μέγεθος δαπάνη -πέντε μόνο εκατομμύρια για τους φορείς του Υπουργείου Υγείας- επανακαθορίζοντας την υπερωριακή απασχόληση υπαλλήλων στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Έχετε αναλογιστεί εάν το επιτρέπουν οι δημοσιονομικές αντοχές της χώρας ή πιστεύετε ότι τέτοιου είδους δώρα θα αποτρέψουν την εκλογική κατάρρευση;
Εμείς θεωρούμε αναγκαία την ενίσχυση του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού των δημοσίων μονάδων υγείας, κύριε Πολάκη, αλλά δεν μπορούμε να νομοθετούμε χωρίς να νοιαζόμαστε για το κόστος της κάθε επιλογής. Πώς νομιμοποιείτε αναδρομικά ληξιπρόθεσμες δαπάνες των υγειονομικών περιφερειών χωρίς να προσδιορίζουμε τα κόστη αυτών των δαπανών;
Με την τροπολογία 964/71 αποδυναμώνεται ουσιαστικά το κίνητρο να στελεχώνουν επικουρικοί γιατροί μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στην περιφέρεια και, άρα, θα υπάρχει υποστελέχωση στα περιφερειακά νοσοκομεία. Αυτή την τροπολογία την καταψηφίζουμε.
«Όχι» επίσης ψηφίζουμε και για την τροπολογία 966/72, σχετικά με τη διαχείριση των πόρων της Δημόσιας Αρχής Λιμένων, με την οποία ο διοικητής της Αρχής, ο οποίος ορίζεται διατάκτης της, έχει εν λευκώ πρόσβαση στο πώς διαχειρίζονται τα χρήματα του τραπεζικού λογαριασμού της Αρχής. Κι όλα αυτά ενώ η Αρχή δεν έχει ούτε διοικητή, ούτε διοικητικό συμβούλιο, ούτε οργανόγραμμα. Ουσιαστικά αγοράζετε χρόνο μέχρι να λειτουργήσει η Αρχή, αν λειτουργήσει.
Αρνητικοί είμαστε, επίσης, και στην τροπολογία 972/75 για την ένταξη διοικητικού και τεχνικού προσωπικού φορέων Υπουργείου Υγείας στις διατάξεις του ν. 4440/2016. Συμφωνούμε με την αρχή της ενιαίας μεταχείρισης, αλλά διαφωνούμε με τη συνολική προσέγγιση και αρχιτεκτονική του συστήματος κινητικότητας.
Τέλος, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρούμε απαράδεκτη την κατάθεση της τροπολογίας 977/78 για τις Τοπικές Ομάδες Υγείας. Είχατε ένα νομοσχέδιο που επεξεργαζόσασταν πάνω από ένα χρόνο πριν το φέρετε προς ψήφιση, που πέρασε από τέσσερις συνεδριάσεις στις επιτροπές μας και φέρνετε τώρα, κυριολεκτικά στο και πέντε, μια ακόμη εκπρόθεσμη τροπολογία, που αφορά τη βάση του συστήματος παροχής πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, το σημείο πρώτης υποδοχής των ασθενών. Ξεκινάτε, δηλαδή, την πολυθρύλητη μεταρρύθμιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας με μια τροπολογία της τελευταίας στιγμής. Αυτό, κύριοι Υπουργοί, επιτρέψτε μου να πω πως μας υποτιμά και μας προσβάλλει πολιτικά.
Κι επειδή δεν ξέρω μαντινάδες, αγαπητέ Πολάκη, θα έλεγα ότι τις δύο τελευταίες τροπολογίες, την 978 που αφορά τις συμβάσεις εργασίας και την 979 που έχει σχέση με τον ΕΟΠΥΥ, πραγματικά δεν είχαμε ούτε τον χρόνο να τις δούμε, αλλά ούτε την ουσία αυτών των τροπολογιών μπορούμε να συζητήσουμε αυτή τη στιγμή. Και ως είναι λογικό και αυτές τις καταψηφίζουμε.
